NIEDZIELA PALMOWA MĘKI PAŃSKIEJ

Świętujemy pamiątkę wjazdu JEZUSA do Jerozolimy. Mszę poprzedza uroczyste wejście. Przy śpiewie kapłan wchodzi do świątyni i zatrzymując się pośrodku Kościoła poświęca palmy, znak naszego zwycięstwa nad grzechem i znak uczynków chrześcijańskiego miłosierdzia. Następnie odczytuje się Ewangelię o wjeździe Pana do Jeruzalem i z radosnym śpiewem naśladujemy rzesze, które uroczyście witały Pana. Sześć dni przed uroczystością Paschy, gdy Pan Jezus wchodził do Jeruzalem, dzieci wyszły Mu na spotkanie w rękach niosły gałązki palmowe i głośno wołały: Hosanna na wysokości. Bądź błogosławiony, Panie, który przychodzisz, aby nam okazać miłosierdzie. Rozważamy Trzecią Pieśni o Słudze Pańskim: Słowo Boże zapewnia, że Pan wspiera Sługę w prześladowaniach, pociesza i krzepi słowem. Kościół zasłuchany w zapowiedzi proroków o Mesjaszu, jako cierpią-cym słudze, modli się słowami Pana Jezusa na krzyżu: „Boże mój, Boże, czemuś mnie opuścił?” Jezus jest Synem Bożym, który dla nas ludzi stał się Synem Człowieczym. On to uniżył samego siebie, dlatego Bóg Go wywyższył. Ofiarujemy Panu gałązki palmowe, wieńce naszego zwycięstwa nad grzechem, słabością. Niech młode, żywe gałązki palmowe będą znakiem naszych dobrych uczynków z którymi wybiegamy powitać Jezusa, który przychodzi w imię Pańskie, aby nam okazać miłosierdzie. Idzie, idzie, Bóg prawdziwy, który uniżył samego siebie stawszy się człowiekiem; dał nam przykład pokory do naśladowania.

Każdy dzień tego tygodnia nazywamy Wielkim. Wielki Tydzień rozpoczyna uroczysty wjazd Jezusa do Jerozolimy na Żydowskie Święto Paschy. To jest Wielki Tydzień w którym Nasz Pan Jezus Chrystus stał się Barankiem Bożym, który gładzi grzechy świata i oddał życie na drzewie Krzyża za nas. Od Wielkiego Czwartku będziemy przeżywać Paschę Chrystusa czyli Jego przejście z tego świata przez sąd, biczowanie, cierniem ukoronowanie, dźwiganie krzyża, ukrzyżowanie i śmierć na Krzyżu; przez złożenie w grobie, i przez wejście to życia chwalebnego, uwielbionego po zmartwychwstaniu. Te trzy Święte Dni nazywamy Triduum Paschalnym, Paschą Chrystusa i naszą Paschą, bo Chrystus został ofiarowany jako nasza Pascha. W całości te Trzy Święte Dni i Dzień Zmartwychwstania, stanowią jedną całość jako Święta Wielkanocne - Święto Zmartwychwstania Chrystusa jest zaproszeniem całego stworzenia do udziału w Jego Triumfalnym Zmartwychwstaniu. Niech serca, prawdziwe świątynie Boga, zabrzmią potężnym śpiewem całego ludu, który dziękuje Bogu za niezwykłe dzieło naszego odkupienia; za to, że otworzył wierzącym królestwo niebieskie.

W Wielki Czwartek, adorujemy Najświętszy Sakrament. Modlitwa przed Najświętszym Sakramentem rozwija w na-szych sercach wiarę, nadzieję i miłość oraz oddanie się Bogu w duchu posłuszeństwa i ofiary. Dziś Jezus po Ostatniej Wieczerzy udał się na modlitwę do Ogrodu na górze Oliwnej. Prosił, Apostołów, aby z Nim czuwali i modlili się. Oni jednak zasnęli. My nie możemy pozostawać obojętni w tę noc w którą wspominamy agonię Jezusa, który mimo ludzkiej trwogi na myśl o czekającym Go cierpieniu, przyjął je w doskonałej zgodzie z wolą Ojca. Dziś też obnaża się ołtarz, wynosi krzyże z kościoła. Zwyczaj zdejmowania obrusów z ołtarza jest czynnością symboliczną. Ma przypominać opuszczenie Jezusa przez apostołów w chwili Jego pojmania, także przypomina obnażenie Jezusa z Jego szat, z Jego godności, bo umiera jako złoczyńca.

WIELKI PIĄTEK  

Warto zastanowić się Tajemnicą dzisiejszego dnia; wydarzeń, które wspominamy i które uaktualniamy w Liturgii Kościoła na Pamiątkę Męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa. Wielki Piątek jest dniem zadu-my. Syn Boży „Ukazał się na ziemi i przebywał wśród ludzi”, leczył wszystkie choroby i słabości synów ludzkich. Tłumy zdumiewały się, widząc, że niemi mówią, ułomni są zdrowi, chromi chodzą, niewidomi widzą, dlatego opowiadamy Jego wielkie czyny. Jeszcze w Niedzielę Pal-mową tłumy wołały: Hosanna Synowi Dawidowemu ... a dziś już ochrypłym głosem wołali: „Ukrzyżuj Go! Na krzyż z Nim!” Krew Jego na nas i na dzieci nasze! Każda śmierć zmusza do refleksji, a cóż dopiero śmierć Syna Bożego zamordowanego przez tych, którym pomimo wszystko otworzył bramy zbawienia. Ta śmierć była tak straszliwa i jedyna, że nawet martwa przyroda została nią wstrząśnięta. Słońce się zaćmiło, zasłona przybytku rozdarła się na dwoje, ziemia zadrżała i skały pękały. Na Golgocie można jeszcze dziś oglądać pęknięcie skały, a po tym pęknięciu krew z Krzyża spływała na czaszkę Adama, pierwszego człowieka, dlatego to pole nazywało się Polem Czaszki.

WIELKA SOBOTA

Poświęcenie pokarmów. Bóg jest źródłem błogosławieństwa. On, jedynie Dobry, napełnia swoje stworzenia błogosławieństwami i udziela nam błogosławieństwa na znak miłosierdzia. Chrystus jest błogosławieństwem Ojca. On błogosławi swoim braciom i siostrom oraz leczy świat swoim błogosławieństwem. My upraszamy Jego błogosławieństwa, wzywając pomocy Boga, aby pobłogosławił pokarmy na stół wielkanocny i zasiadł między z nami do wielkanocnego posiłku, udzielił nam prawdziwej radości, abyśmy się okazali rzeczywistymi uczniami a stół nasz niech będzie znakiem pojednania.

WIGILIA PASCHALNA W ŚWIĘTĄ WIELKĄ NOC

W tę najświętszą noc, Kościół wzywa swoje dzieci rozproszone po całym świecie, aby zgromadziły się na czuwanie i modlitwę. Dziś, podobni jesteśmy do synów Izraela, którzy kiedyś w Paschalną noc wychodzili pośpiesznie z Egiptu i do pierwszych Chrześcijan, którzy tej nocy gromadzili się z zapalonymi świecami, aby spotkać przychodzącego Pana. Tej właśnie nocy Chrystus skruszywszy więzy śmierci jako Zwycięzca wyszedł z otchłani, przeszedł ze śmierci do życia. To jest błogosławiona noc, noc pełna łaski. Słuchając Słowa Bożego i sprawując święte obrzędy, może-my mieć nadzieję, że otrzymamy udział w zwycięstwie Chrystusa nad śmiercią i razem z Nim żyć będziemy w Bogu.